ใครเข้ามาอ่านคงไม่ต้องแปลกใจหรอกนะครับกับการทักทายแบบนี้

ก็มันจริงนี่หว่า

เราเลยถือโอกาสนี้แนะนำตัวเองบ้างแล้วกัน 

อยากมีเพื่อนเพิ่มขึ้น

ก็เพื่อนสนิทมันมีแฟนกันไปหมด อยากมีบ้างนะ แต่มันก็ไม่มี จะพูดทำไมนิ(ตรู
ทุกวันนี้ตัวเองนี่แหละที่เป็นเพื่อนตัวเอง(แฟนหรอ  เฮ้อ) อยากมีคนที่เรียกว่าคู่แท้บ้าง

ตัวเรามันก็เป็นอย่างนี้ นานแล้ว ไม่มีโอกาสเจอใครที่ไหน รู้จักใครที่ไหนเท่าไหร่นัก

อยากเดินเล่น อยากดูหนัง แต่ไม่กล้าไปดูคนเดียว(กลัวเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่านี้)

ทุกวันพยายามทำงานให้ดีที่สุด แต่อีกด้านของชีวิตหายไปไหนก็ไม่รุ้ ยากมีอีกด้านที่เป็นแรงใจในการทำงานให้สนุกมากขึ้น 

ไม่ใช่คนบ้างาน แต่ทำเกินความจำเป็นเพื่อฆ่าเวลาซะส่วนใหญ่

บ่นอะไรให้ฟัง(วะ)เนี่ย เพิื่อนคนไหนที่รุ้จักแล้วเข้ามาอ่าน ไม่ต้องขำนะ เราเป็นอย่างนี้จริงๆ 

ส่วนคนไหนอยากรู้จักเพื่อนคนนี้บ้าง ทักทายกันได้ทุกเมื่อครับ 

ยินดีที่รู้จัก